Isolerend dubbelglas (IDG), in de volksmond isolatieglas genoemd, bestaat uit twee
glasbladen die met elkaar zijn verbonden door een afstandhouder. De ruimte tussen
de ruiten, ook wel de spouw genoemd, is gevuld met lucht of een edelgas.
De glasbladen zijn stevig en waterdampdicht verbonden met de afstandhouder door
middel van een binnenafdichting van butyl. Deze afdichting zorgt ervoor dat er
geen vocht in de spouw kan binnendringen. Aan de buitenzijde wordt een
buitenafdichting aangebracht die zorgt voor mechanische sterkte en bescherming
tegen invloeden van buitenaf. Hiervoor worden onder andere polysulfide,
polyurethaan of siliconenkit gebruikt.
De afstandhouder is meestal gemaakt van aluminium of verzinkt staal en kan in
verschillende kleuren worden uitgevoerd. In de afstandhouder bevindt zich een
droogmiddel, meestal zeoliet, dat ervoor zorgt dat de ruimte tussen de glasbladen
droog blijft.
De spouw kan worden gevuld met lucht of met zogenaamde edelgassen. Argon
wordt het meest toegepast, omdat dit gas beter isoleert dan lucht. Krypton wordt
soms gebruikt bij kleinere spouwbreedten vanwege de nog betere isolerende
eigenschappen.
Het bekendste isolatieglas op dit moment is HR-glas (Hoog Rendement glas).
Naast standaard HR-glas bestaan er ook HR+ en HR++. Tegenwoordig wordt HR++-
glas het meest toegepast, omdat dit type glas een zeer goede isolatiewaarde
heeft.
